Sayfalar

4 Nisan 2011 Pazartesi

SEMİNER-2

Bu hafta konumuza hocamız soru sorarak başladı .Bende size sorayım .
-çocukluğunuzu düşünün dedi.Ailenizin hangi davranışı sizi iyi hissetmenizi sağlamıştı?Annenizle ,babanızla geçirdiğiniz güzel anları düşünün.
Düşündüm düşündüm ama aklıma güzel bir kare gelmedi benim:(
Yanlış anlaşılmasın benim annem ve de babam bize devamlı kötü davranan insanlar da değildi.Ve gerçekten de dünya iyisi insanlardır.Sadece bizleri büyütürken ki hayat şartları (her anlamda ,kayınvalideyle yaşanan sorunlar ki evlerden uzak biri:( koşullar kısıtlı her anlamda) bize ilgi gösterecek kadar bonkör değilmiş bizimkilere:(
Benimle birlikte orada bulunanlardan bir kişi haricinde kimse iyi bir şey söylemedi.ya çekindiğinden ya da gerçekten benim gibi güzel anlar aklına gelmediğinden.
İşte konuya giriş  noktamız burasıydı.Peki bizim çocuklarımız gelecekte ne düşüneceklerdi?.Her şeye kızan bir anne-baba mı?Yoksa hatıraları sıralarken bile mutluluğu yüzüne yansımaktan gülümseyen suratlar mı?
Benim eşimin babasını ne kadar sinirli bir baba olduğunu söylese de hep eklerdi;
-bizimle yere yatar oyunlar oynar,gezmelere götürür.....................gb gb bir sürü anı dinledim ondan .Ya ben dedim kendime zorladım eve gelince zihnimi.Bir görüntü belirdi babamın beni menekşe plajına (denize girmek için değil yürümek  için gitmiştik )götürdüğünü hatırladım.küçükçekmece den menekşeye kadar yürümüştük çok yorulmuştum ama inanın nedeni hatırlamadığım şekilde çok mutluydum.
     Bu konu neden açılmıştı şimdi ona gelelim;
çocuklarla iletişimde onlara yaptırmak istediğimiz şeyin nedenini anlatmamız çok önemliymiş.Her şeyi bağırarak ve de genelleyerek anlatmak çocukta sadece" annem kızdı "durumu yaratıyormuş.mesela bir örnek olarak gelen misafirin elini öpmeyen çocuğa "çabuk git ellerini öp ne ayıp "diyen bir yaklaşıma karşılık
"oğlum-kızım misafirler geldiğinde onların ellerini öpmediğin için üzüldüm çünkü onlara karşı mahcup oldum diyerek hem duygumuzu hem de istediğimiz davranışı ve de nedenini açıklamamız gerekliliğini anlattı.
tabi verile örnek çoğaltılabilir(çünkü bende bu konuda oğlumu zorlamayı düşünmüyorum: )yani el öpme konusunda)
verdiği formül ise ;
önce ne yapmasını istediğiz+duygumuzu belirtmemiz+açıklama yapmamız idi.
Şunu da belirmek istiyorum ben bunları biliyorum yada ben böyle zaten davranıyorum diyenleriniz olacaktır ben sadece elçiyim:)
yanlız bana yararı olduğunu söylemek istiyorum.Yeğenime söyleyeceğim şeyi geçiştirmeden yukardaki  formülü kullanarak konuştuğumda benimle konuşmayı uzatmaya çalıştığını gözlemledim.Kurstaki bayanlardan biri de evde uygulamış.Çocuğu önce dinlemiş gitmiş 15 dakika sonra gelip (annesi duygusunu üzülüyorum diyerek belirttiği için)anneciğim seni üzmek istememiştim, şimdi seni istediğini yapamaya çalışıcam demiş:)
Kadın da çok mutluydu:)


Dinlerken muhakkak "seni dinliyorum ve anlıyorum"u  kullanmak gerekirmiş.Çocuk ona değer verildiğini hissetmek istermiş.
Eve gelir gelmez üstündekileri fırlatan bir çocuğa "bıktım senin dağınıklığından sen pis bir çocuksun"denirse ki çocuk daha önce de anlatmıştım 5-6(çocuğunun gelişimine göre)yaşına kadar her söylene soyut kavramları gerçek sanırmış.Kendinin pis biri olduğunu anlarmış bu cümleden.Ve ona sorulduğunda annesinin ona niye -neden kızdığına dair bir fikir oluşmayacağını sadece annenin kızdığını söyleyeceğini belirtti.
Ama örneği formüle uyarlayarak konuşursak ki oda şöyle;
Oğlum -kızım eve geldiğinde üstünden çıkanları toplayalım bu durum beni mutlu eder çünkü heran eve biri gelebilir dağınık görünsün istemem.
ooooooooooooyyyyyyy benim ömrüm biter bu kadar uzun anlatamam dersenizde bir seçenek :) karışmam yani.Zamanla çocuğunuzun da size duygularını anlatmasına yardımcı olurmuş bu konuşma şekli.
Neyse çok uzattım bu haftalıkta bu kadar


şimdi ben bu çocuğa formülü nasıl uygulayayım:)

bak annecim burnunu karıştırman beni utandırıyor çünkü uslu çocuklar burnunu herkesin içinde karıştırmaz diyecem diyecem de anlayacak mı meçhul:)

bu arada ben anneme konuyu anlattım seminer diyaloglarımızı yani onu üzmek istemediğimi söyledim.Canım benim anladığını söyleyip kendi zamanında ki zorlukları anlattı:( yoksa ben de sizin gibi olmak isterdim dedi:(
Senin en çok mutlu olduğun an dedim.
-Babamın elimden tutup okula götürmesi" dedi.Hiç unutmamış:(
annemle ilgili hiç anı gelmedi onunda aklına:(
Bu arada dedem rahmetli anneannem ise yaşıyor çok şükür.Çok severim GÜLGEZ hanımı(ismiyle hitap ederiz nedeni bende bilmiyorum annemler ve biz torunlar:))
A şunu da belirteyim annem okula hiç gitmemiş.İlk gün gitmiş Öğretmeni güldü diye mi?tam hatırlamıyorum nedenini bir tokat atmış annemde korkudan bir daha okula gitmemiş:(

18 yorum:

  1. ya işte herşey olması gerektiği gibi olmuyo...işten gelmişim, içime cinnettin kaçmış, bizimkinin elinde asetatlı kalem önünde resim defteri, defter krem rengi koltuğun üstünde!!!!!! kalem herdefasında kağıttan şaşıp koltuğa değiyo...koltuk krem üstüne lacivert desenli olmuş...gelde çıldırma...ses tabii yükseliyo...sonra..çok sonra bağırmasaydım keşke diyorum ama olmuyo işte...

    YanıtlaSil
  2. vala bende çocukluğuma dair hiç bişi hatırlamıyorum çok unutkanımdır :( mesela en çokta zoruma giden nedir biliyomusun annemin telefonda konuşurken kerdeşlerine ablan ölsün, canım vs derken bize hiç bişey söylememesi bu benim hep zoruma gitmiştir halada böyle yaptığı müddetçe söylerim bunu annemin yüzüne.. :(

    YanıtlaSil
  3. gerçekten çok doğru... ben çocuklara hamileliğim süresince hep çocuk gelişimi ile ilgili kitaplar okuyarak ögrenmiştim bu bilgileri sen daha şanslısın bilen birilerinin ağzından dinliyorbirde örneklendiriyorsunuz. ben Eylülle herşeyi konuştum anlar yada anlamaz diye ayırmadan. şimdi öğrtemeni okulda diyorki çok akıllı bir çocuk itiraz etmiyor herşeyi dinliyor mantıklı gelirse yapıyor yoksa sorular soruyor diyor. ege de benim çocuğum ama o canı isterse dinliyor istemezse hiiiç duymuyor..

    YanıtlaSil
  4. dilek bacı;aayy vahim gerçekten gördüğün manzara:(haklısın anacım bağır bağır rahatla:) bırak formülü felan:)

    siyah süt;siyahım sütüm neler varda yazılmayan her evde var malesef bu durumlar:( ama onlarında kendine haklı çıkardıkları yanlarda var.ben de çok kızardım evlenince değişiyor bakış açısı deme di deme .ben annemle o kadar çok çatışırdım ki rüyalarıma girerdi şimdi en yakınımdaki insan konuşmak dertleşmk için ne değişiyor dersen evlen görürüsün:)ben burdayım söylersin o zman (ama bir 7 sene geçsin ondan sonra:))

    şulem;eee ege de kitabı eksik okudun herhal bak bir kaç sayfa atlamayasın:)
    şaka bir yana karakterde önmeli inan bana bir karış boyuyla tekrar etmek istemediği şeyi öyle bir kamufle ediyor ki bir bakmışım ben ona uymuşum..yiğenim 42 gün küçük bizimkinden ne dersen aynen tekrar ediyor:) tekrar dediğim ise sayı,oyun vs

    YanıtlaSil
  5. AL çek elini ordan herkes sana bakıyor:D:D

    Hakikaten ya çocuğa burnunu karıştırma nasıl denir ki:)

    Ayrıca çok güzel konulara değinmişsin eğitici buldum yazını.Çocukluk döneminde ki herşey, insanın bütün hayatını etkilediğini göz önüne alırsak bu durum çocukluğu iyice önemli hale getiriyor..

    Çocukken yaşanılanlar çok önmli..

    Paylaşım için teşekkürler..

    YanıtlaSil
  6. Ben genelde bu şekilde anlatmaya çalışıyorum eğer ki üzüldüğümü belirten bir ifade kullandıysam aynen senin dediğin gibi "üzülme annecim sen bi daha yapmıycam" diyorlar.
    Fakat her zaman bu kadar sabırlı olamayabiliyorum çok zor çünkü.
    Keşke yapabilsek ama ciddi anlamda Peygamber sabrına ihtiyacımız var sanırım.

    YanıtlaSil
  7. o burnunu durmadan karıştıran bir cadı da benim kızım. hem de dibine kadar. neler söyledim. neler anlattım. formülmüş. yemişim formulünü dicem ayıp olacak. sanırım ilgilenmiyor gibi yapacağım ama manzaraya dayanamıyorum ki !!!

    ya işin kötüsü ben de çocukluğuma dair bişey hatırlamıyor gibiyim.
    umarım kızım da şu acemilik dönemlerimi onu kırdığımı hatırlamaz

    YanıtlaSil
  8. benimde aklıma güzel bir anı gelmiyor çocukluğuma dair.evde sürahi nine gibi bir babane gerçi biz çok gülerdik ama yazık annem çok çekti akabinde çıkan sorunlar.böööööğ kendimi şanslı hissediyorum.gerçi bunu söylemek için çok erken.

    YanıtlaSil
  9. amak-ı hayal;anlatabilmişsem ne mutlu bana:)Evet çok önemli çocukluk dönemi temeli sağlam olmalı yani.
    ben teşekkür ederim sıkılmadan okumana:)


    aylinim;çocuğa kendini acındırmadığın sürece duygularını kullnamak önemliymiş gerçketen.
    evet her zaman işlemeyen bir kurallar topluluğu bunlar aynı zamanda:)

    küçük mucizem;görmezden gel.seminerde bir hanımn kızı öyleymiş psikolopa götürmüşler .sakın ilgilenmeyin ama hiç tepki vermeyin demiş sonuç ;3 gün sonra son bulmuş kadın çok şaşırmış çünkü yapmadığı şey kalmamış:)

    serpil;sizinkine yine gülüyormuşsunuz bizimki ne güldü ne güldürdü:( malesef.
    biz gerçekten şanslıyız en azından kendi başımıza yaşıyoruz bu bile bir şans:)

    YanıtlaSil
  10. Paylaşımın için teşekkürler sezobigo, çok aydınlatıcı ve düşündürücü.

    YanıtlaSil
  11. Haha yemişler formülü çok tatlı ya:)) Çocuk işte mıncıklanacak hem de.

    Seminere gitmen ayrı güzel de aktarman da bir o kadar hoş ve faydalı teşekkürler.
    Benim sıpa asla zorla yapmaz bir şey hatta el öp vs.dersek 5 dk içerisinde uykuya bile dalabilir:) Canı isteyecek aklına yatacak ve asla ısrar edilmeyecek.

    YanıtlaSil
  12. fadiş;sıkılmadan okuduysanız ben teşekkür ederim:)

    nehir ida;çok isteyerk gidiyorm anlatamam yeni şeyler öğrenmek her zman mutlu etmiştir beni.Gerçi ben aktarmada özürlüyümdür güzel aktaramam düşüncelerimi ama artık bunla idare edeceksiniz:)
    kişilik çok önemli gerçekten mantık arıyor senin ki belli:)

    YanıtlaSil
  13. Bunu Sabiha Paktunanin kitabinda okumustum.Mesela Ada oyuncaklarini evin her tarafina dagittigi zaman.´annecim sen böyle dagittgin ve toplamadigin zaman ben yapiyorum ve seninle oyun oynamaya vakit kalmiyor diyorum.Yapmasada anladigini düsünüyorum beni.O bile ise yariyor.Ddevam et yazmaya seminerde ögrendiklerini.. :)
    Bu arada benim cocuklugumda hatirladigim iyi seyler var.Ama cok SIk aklima gelen annemin kalabalik bir misafirin icinden beni döverek banyoya götürmesi.Aklima geldikce yüzüm kizarir.Iste cocuklugun ne kadar önemli oldugunuda hatirlarim yeniden o zamanlarda...Ama annemide simdi anliyorum.O kadar kalabalik icinde.Is güc.4 cocuk.Gelin olmanin sorumluluklari cok zor gercekten

    YanıtlaSil
  14. yazan anne;malesef geriye dönünce hep kötü şeyler hatırlamak ne acı ama gerçek:(
    hocamız siz anlatın bir gün size geri dönüşümü olacak göreceksiniz diyor bakalım hep birlikte göreceğiz:)

    YanıtlaSil
  15. Aslinda guzel bir konu, mesela ben cay olayina sinir olurdum, surekli caylari tazelemek icin bize gorev verilirdi unutunca da misafirler gidince azarlanirdik, tabi bunun konuyla alakasi var mi bilemem. Ha tabi bende dusundum ben depek ani bulamadim, bizimkiler ha bire kavga ederlerdi. Dusununce aklima hep kavgalari geliyor :( Ama gercekten Cihan'in bizi iyi hatirlamasini isterim. Annen uzulmemistir umarim.

    YanıtlaSil
  16. gülcüm;yok annemle konuştuk oda kendince sebebleri sıralıyor.
    bizde de kavga çoktu ıııyyyyy kabus gibiydi şu günlerime binlerce şükür

    YanıtlaSil
  17. O kdr çok ki annemle ilgili hatırladığım,beni şimdi mutlu eden kareler...Ama tabiki o zamanlar hiç kolay değildi şimdiki gibi ilgili,bilinçli anne olmak...
    Hocanızın bahsettiği iletişim şekli 'ben dili'.Eğitimde de kullanılan bir dil daha doğrusu kullanılması gereken.ve evet çok etkili.çünkü sen diliyle konuştuğumuzda çocuk kendini suçlu hissediyor ister istemez.ama ben dilinde olayı kendi açımızdan aifade ettiğimiz için daha etkili oluyor...

    YanıtlaSil
  18. peri masalım;ne güzel ne mutlu sizin adınıza sevindim güzel hatıralar insanı mutlu eder eminim:)

    evet tespitleriniz doğru ee ne de olsa eğitimcisiniz biliyorsunuz yani:)

    YanıtlaSil

elleriniz dert görmesin:)