Sayfalar

13 Ocak 2011 Perşembe

BLOG YOKKEN...

Ben bloğum yokken ve olduktan sonrasını anlatmak istedim.Sizde buyrun belki sizinle ortak düşüncedeyizdir:)


Şu her bloğun sağ veya sol tarafında bulunan "blog listesi" ni blog sahibesinin okuduğu bloglar olduğunu ve alta güncellendikçe yazan zamanın(5dak.önce,1 hafta önce gb)da yine blog sahibinin oraya giriş yapıp okuduğu zamanı gösterir sanıyordum:)

    Blog yokken ben yorumları okudukça "yuuuuuuuuuuhhhh artık ne kadar da samimisiniz ki böyle şeyler yazıyorsunuz " diye  ön yargıyla okur ve kızardım.Bana yapmacık gelirdi bu durum .Yüzünü görmediğiniz insana "mükemmelsin","senin adına sevindim-üzüldüm(kim ki üzüldün sevindin kardeşim, yolda başına birşey gelse kimse dönüp bakmıyor ama burda herkes bir iyi ,bir iyi sorma).Eeee sonra (burada aynı zamanda oğlumu sallıyorum ve ağzımda müthiş uyku getirici harf eeeeeeeeeeee  eeeeeeeeeee eeeeeeeeee")ne oldu blog dünyasına bir adım .Adımın hemen arkası o yüzünü bile görmediğin arkadaşlıklar ve getirisi olan yorum durumu.Tükürdüğümü yalama durumu üzerime bir oturdu sormayın .İlk zamanlar sırf bu nedenle kimselere yorum yazmıyordum (tanımadığım  ve beni tanımayanlra ) beni  onların keşfetmelerini beni yazılar veya yaptıklaım için(bu arada orta da ne yapılmış eli düzgün bir iş ne de elle tutulur bir yazı mevcut:)bloğu ziyaret etmelerini istiyordum.Yorum yapmak(güzel yazılar ve işler hariçin de sırf görünmek adına boş laf etmek) bana yalakalık ve bloğa davet mesajı içeriyor gibi geliyordu.E gel zaman git zaman önce işlerini ve yazılarını beğendiğim arkadaşlarıma (arkadaşlarım diyorum çünkü yazdıklarını  okudukça, bir adım daha atarak yüzlerini bile görmediğim ama bazen aynı düşüncelere,davranışlara -yaptıklarını anlatmalarından-" aaa benim gibi düşünüyor" diyrek gönülllü izleyicileri oldum(sağolsunlar onlar da benim izleyicim oldu)Ve bu durum dan acayip MUTLUYUM:)

   Blog yokken çektiğim onlarca(tamam yüzlerce) fotoğraf öylece duruken ,şimdi inşallah oğlumun aklının ereceği yaşa bırakacağım güzel bir anı,günce olacak bu blog.Bu durum da beni heyecenlandırıyor(şimdi kendimle ilgili küçüklük  anılarımdan oluşan bir blog olsa fena olmazdı hani.Belkide benim bebekliğime dair bir adet resimim olması ben böyle bir şeye iten :(

   Blog yokken çok boş geçiyor du zaman benim için .Tamam oğlumla ilgilenmek bayağı zamanı alıyor hatta tüm günümü ama sırf bunun arkasına sığınarak ellerim boş duramam ben.Sırf bu yüzden oğlumu gece yatırdığım an bakıyorum ne yapabilirim-yazabilirim diye(maşallah oğlum da uykuyu seven biri hiç olmadı hatta yanından kalktığım geceler bir bakıyorum uyanmış oturmuş benim yanıma gelmemi bekliyor.Bu arada bu çocuk ne zaman uzun ,deliksiz,sese karşı duyarsız bir uyku çekecek)
Ve blog dan sonra hobilerim oldu.Pek başarılı olmasam da henüz elimde bir şeylerle oyalanmak ve değiştirebildiğimi görmek cesaretlendiyor beni.

şu anda aklıma gelenler bunlar geldikçe eklerim.Ve yine beklerim:)

2 yorum:

  1. Ben blogu açtıktan sonra yorum yazmaya çekinirdim.Blogları okurdum ama yorum yazarken zorlanırdım "şimdi bu da nerden çıktı kim ki bana yorum yazıyor" diyeceklerinden endişe duyardım ama gördüm ki yazdıkça okudukça daha bir bağlanıyor insan bu işe ve aslında kimse bir diğeri için öyle düşünmüyor.Ben ne kadar memnun oluyorsam yazıma yorum yazıldığında herkes o kadar mutlu oluyor.
    Uyku konusuna gelince de ah bir bilsem vallaha yardımcı olurdum:)

    YanıtlaSil
  2. ikiz annesi demek benzer düşünüyormuşuz:)

    YanıtlaSil

elleriniz dert görmesin:)